Μια ξεχωριστή βραδιά πολιτισμού έζησα χθες στο Θέατρο Παλλάς στη Λευκωσία, με πρωταγωνιστές οκτώ νέους και ταλαντούχους φιναλίστ του Διεθνούς Διαγωνισμού για Σολίστ Όπερας και τη Συμφωνική Ορχήστρα Κύπρου.
Το πρόγραμμα ταξίδεψε το κοινό μέσα από αγαπημένες άριες του κλασικού οπερατικού ρεπερτορίου, χαρίζοντας διαφορετικές φωνές, ερμηνείες και συναισθήματα.
Κάθε εμφάνιση είχε τη δική της ξεχωριστή ταυτότητα. Άλλοτε δυναμική και καθηλωτική, άλλοτε πιο τρυφερή και ευαίσθητη, η μουσική γέμισε τη σκηνή και δημιούργησε μια ατμόσφαιρα που δύσκολα αφήνει κάποιον αδιάφορο.
Ιδιαίτερο ενδιαφέρον είχε και το γεγονός ότι πίσω από κάθε ερμηνεία υπήρχε η αγωνία ενός διαγωνισμού. Οι στιγμές πριν από κάθε εμφάνιση, η συγκέντρωση, η προσπάθεια και τελικά η επαφή με το κοινό έδιναν στη βραδιά μια διαφορετική ένταση.
Και κάπου εκεί βρίσκεται, ίσως, και η γοητεία της όπερας. Δεν είναι μόνο οι μεγάλες φωνές και οι εντυπωσιακές μελωδίες. Είναι η θεατρικότητα, το συναίσθημα και εκείνη η ιδιαίτερη στιγμή που η μουσική σε παρασύρει μακριά από την καθημερινότητα.
Μια όμορφη πολιτιστική εμπειρία, σε έναν χώρο που για λίγες ώρες γέμισε με μουσική, συναίσθημα και νέες φωνές.
Μια βραδιά που άξιζε να τη ζήσει κανείς.
